เชื่อว่าหลายคนต้องเคยเกิดคำถามนี้ในใจเวลาอาบน้ำ หรือตอนที่รู้สึกคันยุบยิบในที่อับสายตาจนอยากจะตะโกนถามฟ้าดิน

เรื่องนี้ไม่ได้ทะลึ่ง แต่มันคือเรื่องของชีววิทยาและธรรมชาติที่น่าสนใจมาก ๆ เพราะขนาดนักวิทยาศาสตร์ในยุคปัจจุบันที่สามารถส่งยานอวกาศไปนอกโลกได้ ก็ยังไม่สามารถฟันธงตอบแบบ 100% ได้เลยว่าขนตูดมีไว้ทำไมกันแน่

แต่ถึงอย่างนั้น พวกเขาก็ไม่ได้นิ่งนอนใจ และได้ตั้งข้อสันนิษฐานรวมถึงทฤษฎีต่าง ๆ เกี่ยวกับขนตูดเอาไว้อย่างน่าสนใจ วันนี้เราจะพาทุกคนไปเจาะลึกความลับใต้ร่มผ้านี้กันครับ

3 ทฤษฎี ขนตูดมีไว้ทำไม?

ถึงแม้จะยังไม่มีคำตอบที่ยืนยันได้อย่างแน่นอนทางวิทยาศาสตร์ แต่เหล่านักชีววิทยาและผู้เชี่ยวชาญก็ได้แบ่งปันสมมติฐานที่จับต้องได้ออกเป็น 3 ทฤษฎีหลัก ๆ ดังนี้

1. ตัวช่วยดักกลิ่น

ฟังดูอาจจะแปลก ๆ แต่ทฤษฎีแรกระบุว่า ขนบริเวณก้นมีหน้าที่ช่วย “กักเก็บกลิ่น” ครับ โดยธรรมชาติแล้ว บริเวณรอบ ๆ รูขุมขนตรงร่องก้นจะมีต่อมไขมันที่ผลิตไขมัน (Sebum) และเป็นแหล่งสะสมของแบคทีเรียเฉพาะตัว

ขนตูดจึงทำหน้าที่เหมือนแผ่นฟิลเตอร์ธรรมชาติที่ช่วยกักเก็บไขมันและแบคทีเรียที่ทำให้เกิดกลิ่นเหล่านี้เอาไว้ ไม่ให้กลิ่นฟุ้งกระจายออกไปรบกวนคนรอบข้างได้ง่าย ๆ หรือพูดง่าย ๆ คือช่วยซับกลิ่นเฉพาะตัวเอาไว้ให้อยู่ในที่ของมันนั่นเอง

2. ลดแรงเสียดสีระหว่างแก้มก้น

ลองจินตนาการดูว่าในแต่ละวันเราต้องเดิน วิ่ง หรือขยับตัวกี่พันกี่หมื่นก้าว? การเคลื่อนไหวเหล่านั้นทำให้แก้มก้นทั้งสองข้างต้องเสียดสีกันอยู่ตลอดเวลา

ทฤษฎีนี้จึงอธิบายว่า ขนตูดมีหน้าที่ช่วยลดการเสียดสีที่เกิดบริเวณง่ามก้น เพื่อไม่ให้ผิวหนังที่บอบบางบริเวณนั้นเกิดการระคายเคือง แสบ หรืออักเสบแดงจากการเสียดสี หากไม่มีขนตูดคอยช่วยเป็นตัวลดแรงเสียดทาน ทุกก้าวที่เราเดินอาจจะกลายเป็นความทรมานก็เป็นได้

3. มันอาจไม่มีประโยชน์อะไรเลย

ทฤษฎีสุดท้ายค่อนข้างจะทำร้ายจิตใจน้องขนตูดไปสักหน่อย แต่มันมีความเป็นไปได้สูงมากในทางวิวัฒนาการ นั่นคือ “มันไม่มีประโยชน์อะไรเลยในปัจจุบัน” แต่เป็นเพียงสิ่งหลงเหลือจากวิวัฒนาการ คล้าย ๆ กับไส้ติ่งหรือฟันคุด ที่บรรพบุรุษของเราเคยมีขนดกดำทั่วทั้งตัวเพื่อสร้างความอบอุ่นและป้องกันแมลง

และเมื่อเวลาผ่านไปหลายล้านปี แม้ขนตามตัวเราจะลดน้อยลง แต่ยีนที่ควบคุมการงอกของขนตูดกลับยังคงถูกถ่ายทอดส่งต่อมารุ่นสู่รุ่นโดยที่ธรรมชาติยังไม่ได้ยอมกำจัดมันออกไปจากรหัสพันธุกรรมของเราเท่านั้นเอง

อยากกำจัดขนตูดออก ทำได้ไหม?

เมื่อรู้ทฤษฎีกันไปแล้ว หลายคนอาจจะเริ่มรู้สึกรำคาญใจและอยากจะเคลียร์พื้นที่ส่วนตัวนี้ให้เรียบเนียน คำถามคือ “เราสามารถกำจัดขนตูดได้ไหม?”

คำตอบคือ “สามารถทำได้แน่นอนครับ” เรื่องนี้ไม่มีผิดมีถูก และขึ้นอยู่กับความพึงพอใจรวมถึงความชอบส่วนบุคคลล้วน ๆ เลย เพราะตูดของเรา… เรามีสิทธิ์เลือกเอง! แต่ถ้าคิดจะกำจัด ลองมาดูวิธีฮิต ๆ และข้อควรระวังกันหน่อย

• การโกน (Shaving): เป็นวิธีที่ง่ายและประหยัดที่สุด แต่ต้องใช้ความระมัดระวังเป็นพิเศษเพราะเป็นจุดอับสายตา และที่สำคัญคือ เมื่อขนเริ่มงอกใหม่ มันอาจจะแข็งและสร้างความคันยิบ ๆ จนแทบนั่งไม่ติดเก้าอี้เลยทีเดียว!
• การแว็กซ์ (Waxing): ช่วยให้ผิวเนียนนุ่มได้ยาวนานกว่าการโกนและขนที่ขึ้นใหม่จะไม่แข็งกระด้าง แต่บอกเลยว่าตอนดึงแว็กซ์ออก… น้ำตาเล็ดแน่นอน!
• การเลเซอร์ (Laser Hair Removal): เป็นวิธีกำจัดขนกึ่งถาวรที่ดีและปลอดภัยที่สุดในระยะยาว ช่วยลดโอกาสการเกิดขนคุดและผิวหนังอักเสบ แต่อาจจะต้องแลกมาด้วยค่าใช้จ่ายที่สูงขึ้นและต้องทำโดยผู้เชี่ยวชาญคลินิกที่ได้มาตรฐาน

สุดท้ายแล้ว ไม่ว่าขนตูดจะมีไว้เพื่อดักกลิ่น ช่วยลดการเสียดสี หรือเป็นแค่ของแถมจากวิวัฒนาการที่ไม่มีประโยชน์อะไรเลย สิ่งสำคัญที่สุดคือ “ความสบายตัว” และสุขอนามัยที่ดีของตัวเราเอง

หากคุณรู้สึกว่าการมีขนตูดทำให้ดูแลความสะอาดยาก หลังทำธุระหนักแล้วทำความสะอาดยากลำบาก การเลือกวิธีกำจัดออกอย่างปลอดภัยก็เป็นทางเลือกที่ดี

แต่ถ้าคุณรู้สึกว่ามันไม่ได้สร้างความเดือดร้อนอะไร การปล่อยให้น้องอยู่ทำหน้าที่ตามธรรมชาติก็ไม่มีอะไรเสียหาย เพราะท้ายที่สุดแล้วตูดเรา… เราเลือกเอง

The post ขนตูดมีไว้ทำไม? เรื่องธรรมชาติสุดลับที่วิทยาศาสตร์ยังต้องกุมขมับ first appeared on Jones' Salad Thailand.

แต่ในความเป็นจริงแล้ว ธรรมชาติไม่ได้สร้างเส้นขนเหล่านี้ขึ้นมาเล่น ๆ ทุกเส้นขนนบนร่างกายล้วนมีหน้าที่สำคัญและแฝงไปด้วยประโยชน์ที่คุณอาจคาดไม่ถึง

วันนี้ลุงจะพาทุกคนไปเจาะลึกเรื่องราวของ “เส้นขน” ใน 4 จุดสำคัญของร่างกาย และอาจจะเปลี่ยนใจหันมารักเส้นขนของตัวเองมากขึ้นอย่างแน่นอน

1. ขนจมูก

เริ่มต้นกันที่ขนในที่ลับที่ชอบแอบโผล่ออกมาทักทายชาวโลกอย่าง “ขนจมูก” แม้ว่าหลายคนจะมองว่ามันทำให้เสียบุคลิกจนต้องคอยเล็มออก แต่รู้หรือไม่ว่าขนจมูกนี่แหละคือฮีโร่เงียบที่ช่วยปกป้องปอดของเราในทุก ๆ วินาที

• ลักษณะเด่นของขนจมูก: มีลักษณะเป็นเส้นตรง บาง มีความยาวที่ไม่มากนัก และปลายขนมักจะตัดตรง
• ประโยชน์สุดว้าว: ทำหน้าที่เป็นด่านกรองฝุ่นละออง เกสรดอกไม้ และสิ่งสกปรกต่าง ๆ ที่ลอยอยู่ในอากาศ ไม่ให้หลุดรอดเข้าไปในโพรงจมูกและระบบทางเดินหายใจ เปรียบเสมือนเครื่องกรองอากาศธรรมชาติที่ทำงานตลอด 24 ชั่วโมงเลยทีเดียว

2. ขนรักแร้

มาต่อกันที่ขนรักแร้ ปัญหากวนใจของใครหลายคนโดยเฉพาะสาว ๆ ที่มักจะกำจัดทิ้งเพื่อความมั่นใจเวลาใส่เสื้อสายเดี่ยว แต่ในทางชีววิทยาแล้ว ขนรักแร้ทำหน้าที่สำคัญในการปกป้องผิวหนังบริเวณข้อต่อที่บอบบางมาก ๆ

• ลักษณะเด่นของขนรักแร้: มีลักษณะเป็นเส้นหงิกงอ แตกต่างจากขนบริเวณอื่น
• ประโยชน์สุดว้าว: ลักษณะการหงิกงอของขนรักแร้ช่วยทำหน้าที่คล้ายกับสปริง หรือโช้กอัพที่คอยช่วยลดแรงเสียดสีบริเวณหว่างแขนและใต้รักแร้ในขณะที่เราแกว่งแขน เดิน วิ่ง หรือทำกิจกรรมต่าง ๆ ช่วยป้องกันไม่ให้ผิวหนังเสียดสีกันจนเกิดอาการถลอก แดง หรืออักเสบ

3. ขนหน้าแข้ง

สำหรับหนุ่ม ๆ ขนหน้าแข้งอาจจะแสดงถึงความเข้ม แต่สำหรับสาว ๆ หลายคนอาจมองว่าเป็นอุปสรรคในการใส่กางเกงขาสั้น อย่างไรก็ตาม ขนหน้าแข้งนั้นทำหน้าที่เป็นเหมือนระบบเซนเซอร์อัจฉริยะให้กับร่างกายของเรา

• ลักษณะเด่นของขนหน้าแข้ง: มีความหลากหลายในเส้นเดียวกัน โดยเส้นสั้นมักจะตรง ส่วนเส้นยาวจะหยัก และปลายขนจะมีลักษณะแหลมเรียว
• ประโยชน์สุดว้าว: ปลายขนที่แหลมและยาวช่วยทำหน้าที่เป็นเกราะป้องกันแมลง สัตว์ตัวเล็ก ๆ หรือหนามไม้ไม่ให้สัมผัสกับผิวหนังโดยตรง นอกจากนี้ยังทำหน้าที่เป็นเรดาร์เตือนภัย ที่ไวต่อสัมผัสมาก ๆ ช่วยให้เรารู้สึกตัวได้ทันทีเมื่อมีแมลง ยุง หรือมดกำลังไต่ขึ้นมาบนขา ทำให้เราปัดออกได้ทันก่อนที่จะโดนกัด

4. ขนหมออ้อย

ปิดท้ายด้วยขนในบริเวณที่ลับที่สุดอย่าง “ขนหมออ้อย” หรือขนบริเวณอวัยวะเพศ ที่หลายคนอาจจะรู้สึกเขินอายที่จะพูดถึง แต่บอกเลยว่าน้องมีประโยชน์ที่สำคัญมากต่อสุขอนามัยและการดำเนินชีวิต

• ลักษณะเด่นของขนหมออ้อย: มีลักษณะเป็นเส้นหยิกยุ่งและมีความหนา
• ประโยชน์สุดว้าว: ช่วยลดแรงเสียดสีระหว่างผิวหนังกับเสื้อผ้าที่รัดแน่น หรือลดการเสียดสีในขณะทำกิจกรรมต่าง ๆ นอกจากนี้ยัง “เพิ่มพื้นที่สร้างงานศิลปะใต้ร่มผ้า” สำหรับใครที่ชอบตัดแต่ง จัดทรง หรือตกแต่งเพื่อเพิ่มสีสันให้กับชีวิตคู่นั่นเอง

จะเห็นได้ว่าธรรมชาติออกแบบเส้นขนในแต่ละจุดมาอย่างมีเหตุผลและมีฟังก์ชันการใช้งานที่ตอบโจทย์ร่างกายอย่างแท้จริง ทั้งการกรองฝุ่น ลดแรงเสียดสี และเป็นระบบเตือนภัย

อย่างไรก็ตาม ในยุคปัจจุบันที่เรามีเสื้อผ้าสวมใส่มิดชิด มีครีมทากันยุง และมีเครื่องปรับอากาศคอยกรองฝุ่น การจะเลือก “เก็บ” หรือ “กำจัด” เส้นขนเหล่านี้ จึงขึ้นอยู่กับความพึงพอใจ ไลฟ์สไตล์ และความมั่นใจส่วนบุคคล ไม่มีผิดไม่มีถูกอย่างแน่นอน

The post ขนหนา-ขนหยิกมีดีกว่าที่คิด เปิดประโยชน์สุดว้าวของเส้นขนที่ธรรมชาติคิดมาให้แล้ว first appeared on Jones' Salad Thailand.

แต่ในขณะเดียวกัน ก็มักจะมีเสียงเตือนตามมาเสมอว่า “อย่าโกนบ่อยนะ เดี๋ยวขนจะหนาเป็นตอ” หรือ “โกนระวังผิวเป็นหนังไก่ไม่รู้ด้วยนะ”

คำเตือนเหล่านี้ทำเอาหลายคนถึงกับลังเลและไม่กล้าหยิบมีดโกนขึ้นมาใช้ วันนี้ลุงจะมาสวมบทเป็นนักสืบสายบิวตี้ พาไปเจาะลึกและไขข้อข้องใจกันแบบชัด ๆ ว่า ความเชื่อเรื่องการโกนขนเหล่านี้ เรื่องไหนคือเรื่องจริง และเรื่องไหนเป็นแค่เรื่องมโน พร้อมแจกสูตรลับวิธีโกนขนอย่างไรให้ผิวเรียบเนียน หมดปัญหาผิวหนังไก่อย่างเด็ดขาด

3 ความเชื่อเรื่องการโกนขน เรื่องไหนจริง เรื่องไหนแกง?

มาดูกันทีละข้อเลยว่า ความเชื่อยอดฮิตเกี่ยวกับการโกนขนที่เราได้ยินกันมาตั้งแต่เด็ก ๆ นั้น ทางวิทยาศาสตร์และผู้เชี่ยวชาญเขาว่าอย่างไรกันบ้าง

1. โกนขนบ่อย ขนจะขึ้นเร็วขึ้น?

หลายคนรู้สึกว่าพอโกนขนเสร็จปุ๊บ ผ่านไปแค่วันสองวันขนก็เริ่มขึ้นมาทักทายอีกแล้ว จนคิดไปเองว่าการโกนไปกระตุ้นให้ขนยาวเร็วขึ้น แต่ในความจริงแล้ว “ไม่จริง”

อัตราการเจริญเติบโตของเส้นขนนั้นถูกควบคุมโดยฮอร์โมนและพันธุกรรมของแต่ละคน การโกนเป็นเพียงการตัดเส้นขนที่อยู่เหนือชั้นผิวหนังเท่านั้น ไม่ได้ส่งผลกระทบใด ๆ ต่อรากขนใต้ผิวหนังเลย

ขนของคุณยังคงยาวในอัตราปกติ เพียงแต่ที่เรารู้สึกว่ามันขึ้นเร็ว เพราะเราเห็นมันตั้งแต่ตอนที่มันเพิ่งเริ่มโผล่พ้นผิวหนังขึ้นมาใหม่ ๆ เท่านั้นเอง

2. โกนแล้วขนจะขึ้นหนา และหยิกกว่าเดิม?

ความเชื่อนี้ถือเป็นตำนานที่ส่งต่อกันมานานมาก ๆ ว่ายิ่งโกน ขนยิ่งหนา ยิ่งแข็งเหมือนขนหน้าแข้งผู้ชาย แต่คำตอบคือ “ไม่จริง”

สาเหตุที่เราจับแล้วรู้สึกว่าขนที่ขึ้นใหม่มันแข็ง หยาบ และดูเข้มขึ้น เป็นเพราะธรรมชาติของเส้นขนปกติจะมีลักษณะเรียวตรงปลาย แต่เมื่อเราโกน ขนจะถูกตัดในแนวเฉียงหรือตัดตรงบริเวณลำต้นที่หนาที่สุด

เมื่อขนเริ่มยาวขึ้นมาใหม่ เราจึงสัมผัสโดนส่วนที่เป็นหน้าตัดตรงของเส้นขน ทำให้รู้สึกว่ามันแข็งและหยาบมือ ประกอบกับขนที่ขึ้นใหม่ยังไม่โดนแดดหรือสารเคมี จึงมีสีเข้มเด่นชัดจนทำให้เรามโนไปเองว่าขนหนาขึ้นนั่นเอง

3. โกนขนแล้ว ผิวจะเป็นหนังไก่?

ข้อนี้แหละที่ต้องระวังเป็นพิเศษ เพราะมีโอกาส “อาจจะจริง” อาการผิวหนังไก่ (Keratosis Pilaris) หรือผิวที่เป็นปุ่ม ๆ ขรุขระหลังการโกน มักเกิดขึ้นเมื่อผิวของคุณแห้งขาดความชุ่มชื้น หรือเกิดจากการใช้ใบมีดโกนที่ทื่อจนเกิดแรงเสียดสีและดึงรั้งเส้นขน

ทำให้เกิดการอักเสบที่รูขุมขน ขนที่กำลังจะขึ้นใหม่ติดอยู่ใต้ผิวจนกลายเป็นขนคุด และทำให้ผิวบริเวณนั้นดูปุ่มป่ำคล้ายหนังไก่นั่นเอง

โกนขนยังไงไม่ให้เป็นหนังไก่?

เมื่อรู้แล้วว่าผิวหนังไก่เกิดจากการโกนที่ผิดวิธีและผิวที่แห้งตึง เรามาเปลี่ยนพฤติกรรมการโกนเพื่อปกป้องผิวสวย ๆ ของเรากันดีกว่า ด้วย 3 เคล็ดลับง่าย ๆ ที่ทำตามได้ทันทีดังนี้

• โกนระหว่างอาบน้ำอุ่น และใช้สบู่ที่ให้ความชุ่มชื้น: หลีกเลี่ยงการโกนขนในขณะที่ผิวแห้งสนิทเด็ดขาด ทางที่ดีควรโกนระหว่างอาบน้ำ โดยเฉพาะการอาบน้ำอุ่น เพราะน้ำอุ่นจะช่วยเปิดรูขุมขนและทำให้เส้นขนอ่อนนุ่มลง จากนั้นให้ชโลมสบู่หรือครีมอาบน้ำสูตรเข้มข้นที่เน้นให้ความชุ่มชื้นสูง เพื่อช่วยลดแรงเสียดทานระหว่างใบมีดกับผิวหนัง ทำให้โกนได้ลื่นและเรียบเนียนยิ่งขึ้น
• เปลี่ยนใบมีดโกนให้คมอยู่เสมอ: อย่าเสียดายมีดโกนเก่า ๆ ที่เริ่มทื่อ เพราะใบมีดที่ทื่อจะไม่ได้ตัดขนให้ขาดในทีเดียว แต่จะดึงรั้งผิวหนังและรากขนจนอักเสบแดง ควรเปลี่ยนใบมีดใหม่เป็นประจำเพื่อให้การโกนเฉียบคม สะอาด และนุ่มนวลต่อผิวที่สุด
• ทาโลชั่นบำรุงทันทีหลังโกนเพื่อเพิ่มความชุ่มชื้น: หลังการโกน ผิวหนังชั้นนอกสุดจะถูกรบกวนและสูญเสียความชุ่มชื้นไปอย่างมาก นี่คือช่วงเวลาทองที่คุณต้องรีบชโลมโลชั่นบำรุงผิวทันที โดยเลือกสูตรที่เน้นการเติมความชุ่มชื้นและปลอบประโลมผิว เพื่อช่วยฟื้นฟูเกราะป้องกันผิว ลดอาการระคายเคือง และป้องกันไม่ให้ผิวแห้งกร้านจนกลายเป็นหนังไก่

การโกนขนไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิด และไม่ได้ทำให้ขนหนาหรือยาวเร็วขึ้นอย่างที่หลายคนเข้าใจ เพียงแต่เราต้องรู้จักวิธีดูแลผิวทั้งก่อนและหลังโกนอย่างถูกวิธีเท่านั้นเอง

แค่เลือกใช้มีดโกนที่คม โกนร่วมกับสบู่บำรุงผิวในขณะผิวเปียก และปิดท้ายด้วยการทาโลชั่นเพิ่มความชุ่มชื้น เพียงเท่านี้คุณก็สามารถอวดเรียวขาและผิวใต้วงแขนที่เรียบเนียน นุ่มน่าสัมผัส หมดกังวลเรื่องปัญหาผิวหนังไก่ไปได้เลย

The post โกนขนบ่อย ขนยิ่งหนา ผิวหนังไก่ จริงหรือมโน? พร้อมทริคโกนให้ผิวเนียนกริบ first appeared on Jones' Salad Thailand.

ถ้าคุณเคยผ่านวิกฤตการณ์เหล่านี้มา หรืออยากป้องกันไม่ให้มันเกิดขึ้น ‘การขมิบ’ คือคำตอบสวรรค์โปรดที่คุณไม่ควรมองข้ามเลยครับ

หลายคนอาจจะคิดว่าการขมิบ หรือที่เรียกว่า Kegel Exercise เป็นเรื่องเฉพาะของผู้หญิงหรือคุณแม่หลังคลอดเท่านั้น แต่จริงๆ แล้วไม่ใช่เลยครับ การขมิบคือการบริหารกล้ามเนื้ออุ้งเชิงกรานที่จำเป็นอย่างยิ่งสำหรับทุกเพศทุกวัย เพราะมันช่วยเสริมสร้างความแข็งแรงให้กับฐานรากของร่างกาย

วันนี้ลุงจะพาไปเจาะลึกกันว่า แค่ขมิบ… ชีวิตของคุณจะเปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้นอย่างไรบ้าง

ทำไมแค่ขมิบถึงเปลี่ยนชีวิตคุณได้?

กล้ามเนื้ออุ้งเชิงกราน (Pelvic Floor Muscles) ทำหน้าที่เปรียบเสมือนเปลญวนคอยโอบอุ้มอวัยวะภายในช่องท้อง ไม่ว่าจะเป็นกระเพาะปัสสาวะ มดลูก และลำไส้ใหญ่

เมื่อเวลาผ่านไป อายุที่มากขึ้น หรือพฤติกรรมการใช้ชีวิต อาจทำให้เปลญวนนี้หย่อนคล้อยลงได้ ซึ่งการขมิบเป็นประจำจะช่วยมอบประโยชน์ดี ๆ ดังนี้

• ลดอาการปัสสาวะเล็ด: ช่วยแก้ปัญหากวนใจเวลาไอ จาม หรือออกกำลังกายแล้วฉี่เล็ดได้อย่างเห็นผล
• ช่วยบริหารกล้ามเนื้ออุ้งเชิงกราน: ช่วยให้กล้ามเนื้อส่วนนี้แข็งแรง กระชับ และทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ
• ช่วยอั้นอีหรือฉี่ในเวลาคับขัน: เพิ่มพลังการควบคุมระบบขับถ่าย ช่วยให้คุณรอดพ้นจากสถานการณ์ฉุกเฉิน เช่น รถติด หรือหาห้องน้ำไม่ได้ ได้อย่างปลอดภัย

ขมิบอย่างไรให้ถูกต้อง?

การขมิบที่ถูกต้องนั้นง่ายมาก แต่หัวใจสำคัญคือคุณต้องเกร็งให้ถูกจุด โดยมีวิธีเช็กง่าย ๆ ดังนี้ครับ

เคล็ดลับในการหาจุดขมิบ

ให้ลองจินตนาการว่าคุณกำลัง ‘พยายามกลั้นไม่ให้ตด หรือกลั้นฉี่’ ขณะทำคุณควรจะรู้สึกได้ถึง ‘การยกตัวขึ้นหรือการดึงรั้ง’ ของอวัยวะรอบ ๆ เป็นอันใช้ได้ครับ โดยที่หน้าท้อง ต้นขา และก้นของคุณต้องผ่อนคลาย ไม่เกร็งตามไปด้วย

สูตรเด็ดเพื่อความฟิต

• เกร็งค้างไว้: ควรทำอย่างน้อย 3 วินาทีขึ้นไปต่อการขมิบ 1 ครั้ง
• จำนวนครั้ง: ควรทำอย่างน้อย 24 ครั้งต่อวัน (สามารถแบ่งทำเป็นเซต เช่น เช้า กลางวัน เย็น เซตละ 8-10 ครั้งได้เลยครับ)

ข้อดีที่สุดของการขมิบคือ ไม่มีใครรู้ว่าคุณกำลังทำอยู่ คุณสามารถฝึกขมิบได้ทุกที่ ทุกเวลา ไม่ว่าจะตอนนั่งทำงาน นั่งรถเมล์ ยืนรอคิวซื้อกาแฟ หรือแม้แต่ตอนนอนเล่นมือถือก่อนนอน

อัปเลเวลความฟิต เมื่อการขมิบฟีเจอริ่งกับการออกกำลังกาย

สำหรับสายรักสุขภาพที่ออกกำลังกายเป็นประจำอยู่แล้ว รู้ไหมครับว่าเราสามารถผสานการขมิบเข้าไปกับท่าออกกำลังกายพื้นฐาน เพื่อช่วยเพิ่มประสิทธิภาพของกล้ามเนื้อส่วนอื่น ๆ ได้เป็นทวีคูณ ดังนี้

1. ท่า Squat (สควอต) + ขมิบ

ปกติท่าสควอตจะช่วยกระชับต้นขาและก้นอยู่แล้ว แต่ถ้าคุณเพิ่มการ ‘ขมิบ’ ในจังหวะที่ย่อตัวและยืดตัวขึ้น คุณจะได้รับการบริหาร กล้ามเนื้อต้นขาและก้นเพิ่มขึ้น ช่วยให้ช่วงล่างเฟิร์มกระชับรวดเร็วยิ่งขึ้น

2. ท่า Plank (แพลงก์) + ขมิบ

การแพลงก์ช่วยสร้างความแข็งแรงให้แกนกลางลำตัว แต่ถ้าคุณทำการขมิบร่วมไปด้วยในขณะที่แพลงก์ค้างไว้ มันจะช่วยกระตุ้นการทำงานของ กล้ามเนื้อแกนกลางลำตัว (Core Muscles) มากขึ้น ช่วยให้แกนกลางลำตัวแข็งแกร่งและพยุงหลังได้ดีเยี่ยม

3. ท่า Glute Bridge (สะพานโค้ง) + ขมิบ

ท่านี้เด่นเรื่องการกระชับสะโพก เมื่อคุณยกก้นขึ้นเป็นรูปสะพาน ให้เพิ่มการขมิบและเกร็งค้างไว้สักครู่ จะช่วยให้คุณได้ กล้ามเนื้อต้นขาและก้นเพิ่มขึ้น พร้อมทั้งกระชับอุ้งเชิงกรานไปพร้อมกันแบบคูณสอง

การบริหารอุ้งเชิงกรานด้วยการขมิบ อาจจะดูเป็นเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ แต่ผลลัพธ์ที่ได้นั้นยิ่งใหญ่และคุ้มค่ามาก เพราะนอกจากจะช่วยเรื่องระบบขับถ่ายและการควบคุมปัสสาวะแล้ว ยังช่วยเพิ่มความมั่นใจในชีวิตประจำวัน และส่งผลดีต่อบุคลิกภาพและการออกกำลังกายอีกด้วย

อย่ารอให้ร่างกายส่งสัญญาณเตือนในวันที่สายเกินไปเลยครับ มาเริ่มฝึกขมิบตั้งแต่วันนี้ แค่วันละ 24 ครั้ง สะสมไปเรื่อย ๆ รับรองว่าสุขภาพร่างกายของคุณจะแข็งแรง ฟิต แอนด์ เฟิร์ม ไปอีกนานแสนนานแน่นอนครับ

The post แค่ขมิบ…ชีวิตก็เปลี่ยน เคล็ดลับบริหารอุ้งเชิงกรานสุดง่าย ทำได้ทุกที่ ทุกเวลา first appeared on Jones' Salad Thailand.

แต่รู้หรือไม่ว่า ความจริงแล้วตู้เย็นไม่ใช่ “กล่องวิเศษ” ที่เหมาะกับอาหารทุกอย่างในโลก! เพราะมีวัตถุดิบบางชนิดที่เมื่อเจอความเย็นและความชื้นเข้าไป แทนที่จะสดใหม่กลับกลายเป็นว่าเน่าเสียเร็วขึ้น แถมบางอย่างยังอาจสร้างสารพิษร้ายแรงที่เป็นอันตรายต่อร่างกายเราได้อีกด้วย

วันนี้ลุงจะพามาส่อง 4 สิ่งที่คุณ “อย่าหาทำ” ในการแช่ตู้เย็น เพื่อสุขภาพที่ดีและความปลอดภัยของทุกคนในบ้าน จะมีอะไรบ้างและเพราะอะไร ไปดูกันเลยครับ

1. มันฝรั่ง: ยิ่งเย็น ยิ่งงอกไว แถมพกสารพิษมาด้วย

หลายคนคิดว่าการเก็บมันฝรั่งไว้ในตู้เย็นจะช่วยยืดอายุการใช้งานและไม่ทำให้เน่าเสีย แต่ความจริงแล้วเป็นสิ่งที่ไม่ควรทำอย่างยิ่งครับ เพราะความเย็นและความชื้นในตู้เย็นจะเป็นตัวกระตุ้นชั้นยอดที่ส่งสัญญาณให้มันฝรั่งคิดว่าถึงเวลาเติบโตแล้ว

• งอกปุ่มตาและต้นอ่อนเร็วขึ้น: ความชื้นในตู้เย็นจะเร่งกระบวนการเปลี่ยนแป้งในมันฝรั่งให้กลายเป็นน้ำตาล ส่งผลให้มันฝรั่งงอกปุ่มตาหรือต้นอ่อนได้รวดเร็วขึ้นกว่าการเก็บไว้ข้างนอก
• เกิดสารพิษอันตราย “โซลานีน” (Solanine): เมื่อมันฝรั่งเริ่มงอกหรือผิวเริ่มเปลี่ยนเป็นสีเขียว มันจะสร้างสารพิษตามธรรมชาติที่ชื่อว่าโซลานีนขึ้นมา หากเราเผลอรับประทานเข้าไป สารนี้จะส่งผลเสียต่อร่างกาย ทำให้เกิดอาการคลื่นไส้ อาเจียน ท้องเสีย ปวดท้องรุนแรง และในรายที่มีอาการแพ้รุนแรงอาจเกิดภาวะเป็นพิษต่อระบบประสาทได้เลยทีเดียว

วิธีเก็บที่ถูกต้อง: ควรเก็บมันฝรั่งไว้ในที่แห้ง มืด และมีอากาศถ่ายเทสะดวก เช่น ตะกร้าโปร่ง ๆ ในมุมครัวที่อับแสง หลีกเลี่ยงแสงแดดและความชื้น แค่นี้ก็เก็บได้นานโดยไม่ต้องพึ่งตู้เย็นแล้วครับ

2. หอม และ กระเทียม: ความชื้นสูง เชื้อราถามหาในพริบตา

หอมแดง หอมหัวใหญ่ และกระเทียม เป็นวัตถุดิบก้นครัวที่แทบทุกบ้านต้องมีติดไว้ แต่การนำพวกมันไปแช่ตู้เย็นถือเป็นฝันร้ายของสมุนไพรเหล่านี้ และอาจทำให้เราต้องทิ้งพวกมันไปอย่างน่าเสียดาย

• กระตุ้นการเติบโตของเชื้อรา: ตู้เย็นเป็นแหล่งสะสมของความชื้นสูง ซึ่งความชื้นนี่แหละคือสภาพแวดล้อมชั้นยอดที่ทำให้สปอร์ของเชื้อราเติบโตได้อย่างรวดเร็ว ทำให้หอมและกระเทียมขึ้นรา ดำ และเน่าเสียได้ง่ายกว่าปกติ
• เนื้อสัมผัสเละและสูญเสียกลิ่นหอม: ความเย็นจะทำให้เนื้อสัมผัสของหอมและกระเทียมเริ่มนิ่ม เละ และสูญเสียกลิ่นหอมเฉพาะตัวอันเป็นเอกลักษณ์ไปอย่างน่าเสียดาย

วิธีเก็บที่ถูกต้อง: การปล่อยให้หอมและกระเทียมอยู่ข้างนอกตู้เย็น ในจุดที่ลมโกรกและไม่มีความอับชื้น จะช่วยยืดอายุการใช้งานได้นานกว่าการแช่ตู้เย็นหลายเท่าตัว โดยแนะนำให้ใส่ในตะกร้าโปร่งหรือถุงตาข่ายที่อากาศถ่ายเทสะดวกครับ\n\n

3. ผลไม้กระป๋อง: ระวังสนิมเขมือบและสารปนเปื้อน

สำหรับผลไม้กระป๋องหวานฉ่ำชื่นใจ เชื่อว่าต้องมีหลายคนที่เปิดทานแล้วทานไม่หมด เลยยกแช่ตู้เย็นไปทั้งกระป๋องเลยเพื่อความสะดวก แต่ขอบอกเลยครับว่าพฤติกรรมนี้อันตรายต่อสุขภาพมาก!\n

• เสี่ยงต่อการเกิดปฏิกิริยาเคมีและสนิม: เมื่อกระป๋องโลหะถูกเปิดออก อากาศและออกซิเจนภายนอกจะเข้าไปสัมผัสกับสารเคลือบกันสนิมภายในกระป๋อง ยิ่งเมื่อนำไปแช่ในตู้เย็นที่มีความชื้นสูง ความชื้นจะเร่งปฏิกิริยาทำให้ขอบกระป๋องเกิด \”สนิม\” ได้อย่างรวดเร็ว
• อาหารปนเปื้อนและเสียคาตู้เย็น: สนิมและโลหะที่เกิดการกัดกร่อนอาจละลายปนเปื้อนลงไปในน้ำเชื่อมหรือเนื้อผลไม้ ส่งผลให้อาหารเน่าเสียเร็วขึ้น รสชาติเปลี่ยนไป และหากเราทานเข้าไป สารโลหะหนักและสนิมเหล่านั้นจะสะสมและเป็นอันตรายต่อร่างกายในระยะยาว

วิธีเก็บที่ถูกต้อง: หากเปิดผลไม้กระป๋องแล้วทานไม่หมด “อย่า” แช่ทั้งกระป๋องเด็ดขาด ให้เทผลไม้และน้ำเชื่อมทั้งหมดสลับใส่ในภาชนะแก้วหรือกล่องพลาสติกที่มีฝาปิดมิดชิด (เช่น กล่องทัปเปอร์แวร์) จากนั้นจึงค่อยนำไปแช่ตู้เย็น วิธีนี้จะช่วยยืดอายุอาหารได้อย่างปลอดภัยร้อยเปอร์เซ็นต์ครับ

4. เชื้อโรคและไวรัส (รวมถึง COVID-19): สวรรค์อันหนาวเหน็บที่เชื้อโรคโปรดปราน

ปิดท้ายด้วยข้อควรระวังสำคัญเกี่ยวกับสุขอนามัยในตู้เย็น หลายคนอาจเคยเข้าใจผิดว่าความเย็นจัดในตู้เย็นสามารถฆ่าเชื้อโรคหรือไวรัสได้ แต่ในความเป็นจริงทางวิทยาศาสตร์นั้นกลับตรงกันข้ามเลยครับ

• ความเย็นไม่ได้ฆ่าเชื้อโรค: สำหรับเชื้อโรค แบคทีเรียบางชนิด (เช่น ลิสทีเรีย) และไวรัส (รวมถึงกลุ่ม COVID-19) ความเย็นไม่ได้ทำให้พวกมันตาย แต่กลับทำหน้าที่เหมือน “ตู้แช่แข็งสตัฟฟ์เวลา” ที่ช่วยรักษาโครงสร้างของพวกมันให้คงตัวและมีชีวิตรอดได้ยาวนานยิ่งขึ้นกว่าการอยู่กลางแดดหรืออุณหภูมิห้องเสียอีก
• เสี่ยงต่อการฟุ้งกระจายปนเปื้อนอาหาร: หากเรานำกล่องอาหาร บรรจุภัณฑ์ หรือถุงหิ้วที่มีเชื้อโรคปนเปื้อนไปแช่ตู้เย็นโดยไม่ทำความสะอาด ระบบพัดลมหมุนเวียนอากาศในตู้เย็นอาจพัดพาเอาเชื้อโรคเหล่านั้นฟุ้งกระจายไปเกาะติดกับอาหารพร้อมทานชนิดอื่น ๆ ที่เราแช่ไว้ข้างกันได้

วิธีป้องกันที่ถูกต้อง: ก่อนจะนำวัตถุดิบหรือบรรจุภัณฑ์ใด ๆ เข้าตู้เย็น ควรเช็ดทำความสะอาดภายนอกให้เรียบร้อย และที่สำคัญคือต้องแยกโซนการเก็บอาหารดิบและอาหารปรุงสุกอย่างชัดเจน โดยเก็บในภาชนะที่ปิดสนิทเพื่อป้องกันการปนเปื้อนข้าม (Cross-contamination) ครับ

ตู้เย็นถือเป็นนวัตกรรมที่ยอดเยี่ยมในการช่วยถนอมอาหารและมอบความสดชื่นให้เราในทุกวัน แต่การใช้งานอย่างปลอดภัยเราต้องเข้าใจธรรมชาติของวัตถุดิบแต่ละชนิดด้วยครับ

การจัดระเบียบตู้เย็น ไม่แช่ของอัดแน่นจนเกินไป และหลีกเลี่ยงการแช่ 4 สิ่งที่เรานำมาฝากกันในวันนี้ จะช่วยให้คุณและคนที่คุณรักห่างไกลจากโรคทางเดินอาหารและสารพิษได้อย่างแน่นอน

ส่วนใครที่บอกว่าช่วงนี้ “อยากมีเงินเย็นแช่ตู้เย็นบ้าง” อันนี้ลุงก็ช่วยไม่ได้จริง ๆ ครับ นอกจากต้องขยันทำงานและวางแผนการเงินกันดี ๆ เท่านั้นเอง! (หยอก ๆ นะครับ)

The post 4 สิ่งนี้อย่าทิ้งไว้ในตู้เย็นนานเด็ดขาด ถ้าไม่อยากสุขภาพพังโดยไม่รู้ตัว first appeared on Jones' Salad Thailand.

แต่เคยสงสัยไหมครับว่า ทำไมเวลาเราไปทานอาหารที่ร้านอาหาร ไข่ต้มของเขาถึงมีเนื้อสัมผัสที่เนียนนุ่ม ไข่แดงเยิ้มกำลังดี น่าทานกว่าที่เราต้มเองที่บ้านเยอะเลย?

วันนี้ลุงจะมาแกะสูตรลับจาก Infographic ยอดฮิตที่จะเปลี่ยนคุณจากมือใหม่ ให้กลายเป็น “Master เชฟด้านการต้มไข่” กับ 4 เทคนิคการต้มไข่ 4 สไตล์ยอดฮิต ไม่ว่าจะเป็น ไข่ลวกยามเช้า ไข่ยางมะตูมสุดฟิน ไข่ออนเซ็นสุดละมุน หรือ Poached Egg สไตล์คาเฟ่สุดหรู พร้อมแล้วเตรียมตั้งหม้อแล้วมาลุยกันเลยครับ

1. ไข่ลวก: เมนูปลุกพลังยามเช้า เนื้อนุ่มละมุน

เริ่มต้นด้วยเมนูคลาสสิกทานคู่กับกาแฟดำหรือโจ๊กร้อนๆ ยามเช้า ไข่ลวกที่ดีต้องมีไข่ขาวที่เริ่มจับตัวเป็นวุ้นสีขาวขุ่น และไข่แดงที่ยังเหลวเป็นน้ำซอสเยิ้มๆ สูตรนี้มีเคล็ดลับอยู่ที่การควบคุมอุณหภูมิน้ำครับ

วัตถุดิบและอุปกรณ์

• น้ำสะอาด 1,000 มิลลิลิตร
• เกลือป่น ครึ่งช้อนโต๊ะ
• น้ำสะอาดอุณหภูมิห้อง 100 มิลลิลิตร (สำหรับลดอุณหภูมิ)

ขั้นตอนการทำ

1. ต้มน้ำ 1,000 มิลลิลิตร ใส่เกลือครึ่งช้อนโต๊ะ ตั้งไฟจนเดือดพล่าน
2. เมื่อน้ำเดือดแล้วให้ “ปิดไฟทันที” จากนั้นเติมน้ำอุณหภูมิปกติลงไป 100 มิลลิลิตร เพื่อลดอุณหภูมิของน้ำลงเล็กน้อย
3. ใส่ไข่ไก่ลงไป ปิดฝาหม้อ แล้วปล่อยทิ้งไว้ 3 – 5 นาที (ขึ้นอยู่กับขนาดของไข่และความสุกที่ชอบ)
4. ตักขึ้นมาน็อคน้ำเย็นทันทีเพื่อหยุดการสุก จะได้ไข่ขาวกึ่งสุกกึ่งใส และไข่แดงกึ่งสุกเยิ้มๆ น่าทาน

2. ไข่ยางมะตูม: ยอดฮิตตลอดกาล เยิ้มสะใจ

ไม่ว่าจะทานคู่กับกะเพราแท้ๆ หรือราดบนข้าวหมูแดง ไข่ยางมะตูมคือคำตอบสุดท้าย! จุดเด่นคือไข่ขาวต้องสุกเป็นทรงสวย แต่ไข่แดงข้างในยังเหนียวข้น เยิ้มเป็นลาวา

ขั้นตอนการทำ

• ตั้งน้ำให้เดือดพล่าน (ปริมาณน้ำต้องท่วมไข่)
• เมื่อน้ำเดือดจัด ค่อยๆ วางไข่ลงไป ปิดฝาหม้อ
• จับเวลาต้มทิ้งไว้ 6 – 7 นาที
• เมื่อครบเวลา ตักไข่ขึ้นแช่ในน้ำเย็นจัดทันที เพื่อให้ปอกเปลือกง่ายและหยุดความร้อนไม่ให้ไข่แดงสุกจนเกินไป

3. ไข่ออนเซ็น: สไตล์ญี่ปุ่น นุ่มเด้งเหมือนเยลลี่

เมนูสุดโปรดของสายอาหารญี่ปุ่น ที่ไข่ขาวจะนุ่มละมุนเป็นวุ้นนิ่มๆ ส่วนไข่แดงจะจับตัวเป็นก้อนกึ่งสุกกึ่งดิบข้นคล้ายคัสตาร์ด เคล็ดลับคือการใช้น้ำอุณหภูมิต่ำในการค่อยๆ ต้มให้สุกช้าๆ

วัตถุดิบและอุปกรณ์

• น้ำสะอาด 1,000 มิลลิลิตร
• เกลือป่น (ช่วยในการควบคุมอุณหภูมิ)
• น้ำเย็นจัด 200 มิลลิลิตร

ขั้นตอนการทำ

1. ต้มน้ำ 1,000 มิลลิลิตรใส่เกลือจนเดือดพล่าน
2. ปิดไฟ แล้วเทน้ำเย็นจัดลงไป 200 มิลลิลิตร ทันที เพื่อปรับอุณหภูมิให้พอดีสำหรับการทำไข่ออนเซ็น
3. ใส่ไข่ไก่ลงไป ปิดฝาหม้อทิ้งไว้ 15 – 18 นาที
4. เมื่อครบเวลา ตักขึ้นมาตอกใส่ถ้วย จะได้ไข่ขาวเนื้อเนียนนุ่มเกือบสุก และไข่แดงเยิ้มๆ สไตล์ออนเซ็นแท้ๆ

4. Poached Egg (ไข่ดาวน้ำ): สไตล์บรันช์หรู ระดับคาเฟ่ห้าดาว

ไข่ดาวน้ำที่มักจะอยู่บนเมนู Eggs Benedict สุดหรู วิธีทำอาจจะดูปราบเซียน แต่ถ้าทำตามขั้นตอนนี้ รับรองว่าออกมาเป็นก้อนกลมสวย ไข่ขาวหุ้มไข่แดงมิดชิดแน่นอนครับ

วัตถุดิบและอุปกรณ์

• น้ำสะอาด 1,500 มิลลิลิตร
• Apple Cider Vinegar (น้ำส้มสายชูหมักจากแอปเปิ้ล) 1 ช้อนโต๊ะ
• ไข่ไก่สดใหม่ (ยิ่งสด ไข่ขาวยิ่งเกาะตัวดี)

ขั้นตอนการทำ

1. ตอกไข่ใส่กระชอนตาถี่ เพื่อกรองเอาส่วนของไข่ขาวที่เหลวๆ และไม่เกาะตัวออกไป วิธีนี้จะทำให้ไข่เป็นก้อนสวย ไม่ฟุ้งกระจายในหม้อ
2. ตั้งน้ำ 1,500 มิลลิลิตรจนเดือด จากนั้น “เบาไฟลง” ให้น้ำนิ่งและไม่มีฟองอากาศพล่านขึ้นมา
3. ใส่ Apple Cider Vinegar ลงไป 1 ช้อนโต๊ะ (กรดจะช่วยให้โปรตีนในไข่ขาวจับตัวกันเร็วขึ้น)
4. ใช้ช้อนคนน้ำให้หมุนเป็นเกลียวคลื่นวนช้าๆ
5. ค่อยๆ หย่อนไข่ลงตรงกลางน้ำวนนั้น ทิ้งไว้ 3 – 3.5 นาที
6. ใช้กระชอนตักขึ้นมาซับน้ำออกเบาๆ จะได้ไข่ขาวสุกสวยโอบอุ้มไข่แดงเหลวๆ ไว้ข้างในอย่างสมบูรณ์แบบ

การต้มไข่ไม่ใช่เรื่องของโชคชะตา แต่เป็นเรื่องของวิทยาศาสตร์และการควบคุมอุณหภูมิกับเวลา! เพียงแค่คุณจำสูตรลับเหล่านี้ และเลือกใช้ไข่ที่สดใหม่ (โดยเฉพาะเมนู Poached Egg และไข่ออนเซ็น)

คุณก็สามารถเปลี่ยนเมนูไข่ธรรมดาๆ ให้กลายเป็นอาหารจานหรูที่อร่อยและน่ารับประทานได้ทุกวันแล้วครับ วันหยุดนี้ลองเลือกสูตรที่ชอบแล้วไปลองทำกันเลย

The post แจกสูตรลับ ไข่ลวก ไข่ยางมะตูม ออนเซ็น และ Poached Egg ทำเองได้ง่ายๆ ที่บ้าน first appeared on Jones' Salad Thailand.

แต่เราก็ยังเต็มใจเปย์ทั้งค่าอาหาร ค่าทรายแมว และของเล่นให้อยู่เสมอ คำตอบง่ายๆ ก็คือ เพราะการมีอยู่ของพวกเขามันทำให้เรามีความสุขยังไงล่ะ

แต่นอกเหนือจากความน่ารักปนกวนประสาทแล้ว รู้หรือไม่ว่าการเป็นทาสแมวนั้นมีประโยชน์ต่อสุขภาพร่างกายและจิตใจของเราอย่างเหลือเชื่อ ซึ่งได้รับการพิสูจน์ทางวิทยาศาสตร์มาแล้วด้วยนะ

วันนี้ลุงจะพาไปเจาะลึกข้อดีของการเลี้ยงแมว ที่จะทำให้คุณรักเจ้าเหมียวมากขึ้นไปอีกขั้น

1. เสียงเพอร์ (Purr) มนตรามหัศจรรย์ช่วยเยียวยาร่างกาย

เวลาที่แมวนอนซบบนตักหรือข้างกายเรา แล้วส่งเสียงครางครืดคราดในลำคอเบาๆ ที่เรียกว่าเสียงเพอร์ (Purr) นั่นไม่ใช่แค่สัญลักษณ์ที่บอกว่าพวกเขากำลังฟินเท่านั้น แต่เสียงนี้มีพลังงานบางอย่างซ่อนอยู่

• ช่วยผ่อนคลายกล้ามเนื้อและเอ็น: เสียงเพอร์ของแมวจะปล่อยคลื่นความถี่สั่นสะเทือนอยู่ที่ประมาณ 25Hz – 100Hz ซึ่งเป็นช่วงความถี่ทางการแพทย์ที่ได้รับการยอมรับว่าสามารถช่วยลดอาการเกร็ง คลายเอ็น และบรรเทาอาการปวดกล้ามเนื้อของมนุษย์เราได้ดีอย่างไม่น่าเชื่อ
• กระตุ้นการสร้างและฟื้นฟูกระดูก: คลื่นความถี่ในระดับนี้ยังมีส่วนช่วยกระตุ้นความหนาแน่นของกระดูก ช่วยให้กระดูกที่บาดเจ็บฟื้นตัวได้เร็วขึ้น ถือเป็นเครื่องบำบัดธรรมชาติแบบไม่ต้องพึ่งยาเลยทีเดียว

2. เล่นกับแมววันละนิด สยบความเครียด ป้องกันซึมเศร้า

หลังจากเผชิญกับโลกภายนอกและงานที่แสนเหน็ดเหนื่อยมาทั้งวัน การกลับบ้านมาเจอหน้าเจ้าเหมียวคือยาใจที่ดีที่สุด เพียงแค่คุณสละเวลามานั่งเล่น นวดพุง หรือหยอกล้อกับแมววันละ 15 – 30 นาที ร่างกายของคุณจะเกิดการเปลี่ยนแปลงในเชิงบวกทันที

• กระตุ้นการหลั่งสารแห่งความสุข: การสัมผัสและเล่นกับแมวจะช่วยกระตุ้นการหลั่ง เซโรโทนิน (Serotonin) และ โดปามีน (Dopamine) ซึ่งเป็นสารเคมีในสมองที่ช่วยให้อารมณ์ดี ผ่อนคลาย และป้องกันภาวะซึมเศร้า
• ลดฮอร์โมนความเครียด: ในขณะเดียวกัน ร่างกายจะลดการหลั่งฮอร์โมนคอร์ติซอล (ฮอร์โมนเครียด) ส่งผลให้อัตราการเต้นของหัวใจช้าลง และช่วยปรับความดันโลหิตให้กลับมาอยู่ในเกณฑ์ปกติ

3. ยาดีจากธรรมชาติ ช่วยลดความเสี่ยงโรคหัวใจ

การมีแมวอยู่ในบ้านไม่ได้ดีแค่ต่อสภาพจิตใจ แต่ส่งผลดีอย่างเป็นรูปธรรมต่อระบบไหลเวียนโลหิตและหัวใจของคุณด้วย มีงานวิจัยชิ้นสำคัญที่ทำการศึกษาและเก็บข้อมูลยาวนานถึง 13 ปี พบว่า

• ลดความเสี่ยงโรคหัวใจและหลอดเลือดสมอง (Stroke): คนที่เลี้ยงแมวมีอัตราการเสียชีวิตจากโรคหัวใจ และโรคหลอดเลือดสมอง น้อยกว่า คนที่ไม่ได้เลี้ยงแมวอย่างมีนัยสำคัญ เนื่องจากความเครียดที่สะสมในแต่ละวันถูกบรรเทาลงด้วยความน่ารักของสัตว์เลี้ยงนั่นเอง

4. “ไปดูแมวที่ห้องเราไหม?” มุกจีบสุดฮิตที่ได้ผลลัพธ์เกินคาด

ปิดท้ายด้วยประเด็นชวนอมยิ้มกับประโยคยอดฮิตในโลกโซเชียลอย่าง “มาดูแมวที่ห้องเราไหม?” แม้ว่าปัจจุบันจะยังไม่มีงานวิจัยทางวิทยาศาสตร์รองรับเกี่ยวกับผลลัพธ์ของประโยคนี้อย่างเป็นทางการ แต่จากสถิติและประสบการณ์จริงของผู้ใช้คำพูดนี้กลับพบข้อมูลที่น่าสนใจว่า

• บางคนก็หายเหงา: เพราะการเปิดโอกาสให้อีกฝ่ายเข้ามาทำความรู้จักผ่านเจ้าเหมียว ช่วยกระชับความสัมพันธ์และทำให้หัวใจกระชุ่มกระชวยขึ้นจริง
• บางคนก็ได้แมวเพิ่ม!: จากตอนแรกตั้งใจจะไปดูแมวเฉยๆ รู้ตัวอีกทีอาจจะโดนตกจนต้องรับเลี้ยงแมวเพิ่มอีกตัว (หรืออาจจะได้แฟนแถมมาเป็นทาสดูแลแมวร่วมกันไปยาวๆ)

เห็นไหมว่าการตกเป็นทาสแมวนั้นไม่ได้มีดีแค่ความน่ารักน่าเอ็นดูเท่านั้น แต่เจ้าเหมียวตัวน้อยยังเป็นเหมือนคุณหมอประจำบ้านที่ช่วยบำบัดทั้งร่างกายและจิตใจให้เราแข็งแรงขึ้นในทุกๆ วัน

ดังนั้น เย็นนี้กลับบ้านไป อย่าลืมเข้าไปกอด ไปหอม และปรนนิบัติพัดวีเจ้านายขนฟูให้เต็มที่ เพื่อเป็นการขอบคุณที่พวกเขาช่วยเยียวยาชีวิตเราให้มีความสุขในทุกวันกัน

The post เปิดความลับทาสแมว ส่องประโยชน์สุดว้าว เลี้ยงแมวแล้วดีต่อใจยังไง first appeared on Jones' Salad Thailand.

กลิ่นเท้าเหม็นไม่ใช่เรื่องตลก และที่สำคัญคือมันเกิดขึ้นได้กับทุกคน ไม่ว่าคุณจะอาบน้ำสะอาดแค่ไหนก็ตาม

วันนี้ลุงจะพาไปเจาะลึกวิทยาศาสตร์เบื้องหลังกลิ่นเท้า ว่าทำไมอวัยวะเล็กๆ อย่างเท้าถึงส่งกลิ่นได้รุนแรงขนาดนี้ พร้อมแจกสูตรลับง่ายๆ จากผู้เชี่ยวชาญที่จะช่วยให้เท้าของคุณหายเหม็นอย่างถาวร กลับมาพกความมั่นใจได้เต็มร้อยในทุกย่างก้าวกันครับ

ทำไมเท้าเราถึงส่งกลิ่น?

ก่อนที่เราจะไปรู้วิธีแก้ปัญหา เรามาทำความเข้าใจร่างกายของเรากันก่อนครับ หลายคนอาจยังไม่รู้ว่า “เท้า” เป็นส่วนที่มีต่อมเหงื่อหนาแน่นที่สุดในร่างกาย โดยฝ่าเท้าทั้งสองข้างของเรามีต่อมเหงื่อรวมกันมากถึง 250,000 ต่อม เลยทีเดียว

ด้วยจำนวนต่อมเหงื่อที่มหาศาลขนาดนี้ ทำให้ในแต่ละวัน เท้าของเราสามารถผลิตเหงื่อออกมาได้มากถึง 1 ถ้วยต่อวัน เลยทีเดียว ซึ่งจริงๆ แล้ว ตัวเหงื่อตามธรรมชาติไม่ได้มีกลิ่นเหม็น แต่ตัวการที่ทำให้เกิดกลิ่นเหม็นเขียวเหม็นเปรี้ยวก็คือสมการลับนี้ครับ

• เหงื่อ (Sweat): ร่างกายขับออกมาเพื่อระบายความร้อนและความชื้น
• แบคทีเรีย (Bacteria): แบคทีเรียเจ้าถิ่นที่อาศัยอยู่บนผิวหนัง เมื่อเจอกับสภาพแวดล้อมที่ร้อนอับและชื้นแฉะภายในรองเท้า แบคทีเรียจะยิ่งเติบโตและทวีคูณจำนวนอย่างรวดเร็ว
• กลิ่นเหม็น (Odor): แบคทีเรียจะทำการย่อยสลายเหงื่อและเซลล์ผิวหนังที่ตายแล้ว พร้อมกับปล่อยแก๊สที่มีกลิ่นเหม็นเฉพาะตัวออกมานั่นเอง

3 เคล็ดลับกู้เท้าเหม็น ป้องกันง่ายๆ ทำได้ทันที

เมื่อเรารู้แล้วว่าต้นตอของกลิ่นเกิดจากความอับชื้นและแบคทีเรีย การป้องกันจึงต้องมุ่งเน้นไปที่การลดความชื้นและกำจัดแหล่งสะสมของแบคทีเรีย ด้วย 3 วิธีง่ายๆ ดังนี้ครับ

1. เลือกใส่ถุงเท้าที่ทำจากผ้าคอตตอน

ถุงเท้าคือปราการด่านแรกที่ช่วยปกป้องเท้าของเรา การเลือกถุงเท้าผิดประเภทจะยิ่งซ้ำเติมปัญหาให้รุนแรงขึ้น แนะนำให้เลือกถุงเท้าที่ทำจากผ้าคอตตอน (Cotton) หรือผ้าฝ้ายแท้ เพราะมีคุณสมบัติในการซับเหงื่อและระบายอากาศได้ดีเยี่ยม

ในทางกลับกัน ควรหลีกเลี่ยงถุงเท้าที่ทำจากใยสังเคราะห์ราคาถูก เพราะเมื่อโดนเหงื่อแล้วจะมีความชื้นสะสมสูง แห้งช้า และระบายอากาศไม่ได้ ซึ่งความชื้นแฉะแบบนี้แหละคือ “สวรรค์ชั้นยอด” ที่แบคทีเรียชื่นชอบและพร้อมจะเข้าไปอยู่อาศัยเพื่อแบ่งตัวผลิตกลิ่นเหม็นทันที

2. ขัดผิวหนังส่วนที่แข็งๆ ออกบ้าง อย่าปล่อยทิ้งไว้

ลองก้มสังเกตฝ่าเท้าของคุณดูสิครับ มีผิวหนังส่วนที่หนาๆ แข็งๆ หรือผิวที่แห้งกร้านอยู่บ้างไหม? รู้หรือไม่ว่า ผิวหนังแข็งๆ เหล่านี้แหละคือแหล่งกบดานชั้นดีของแบคทีเรีย

เมื่อผิวหนังส่วนที่แข็งเหล่านี้โดนเหงื่อและเกิดความอับชื้น แบคทีเรียจะเข้าไปฝังตัวและเริ่มกัดกินเซลล์ผิวหนังที่ตายแล้วเหล่านั้น ทำให้เกิดกลิ่นเหม็นโชยออกมาอย่างรุนแรง

ดังนั้น เวลาอาบน้ำให้ใช้หินขัดเท้า แปรงขัดเท้า หรือสครับขัดผิว ค่อยๆ ขัดเซลล์ผิวหนังที่ตายแล้วและบริเวณที่แห้งกร้านออกสัปดาห์ละ 1-2 ครั้ง เพื่อทำลายแหล่งที่อยู่อาศัยและแหล่งอาหารของแบคทีเรียตัวร้าย

3. ใช้สเปรย์ระงับกลิ่นกายฉีดเท้า

นี่คือไอเทมลับเด็ดที่หลายคนคาดไม่ถึง! หากคุณต้องการการป้องกันแบบเร่งด่วนและยาวนานตลอด 24 ชั่วโมง สเปรย์ระงับกลิ่นกาย (Deodorant/Antiperspirant) ที่คุณใช้ฉีดใต้วงแขนนี่แหละ สามารถนำมาใช้ฉีดเท้าได้เช่นกัน

เพียงแค่หลังอาบน้ำและเช็ดเท้าจนแห้งสนิท ให้ใช้สเปรย์ระงับกลิ่นกายฉีดพ่นให้ทั่วฝ่าเท้าและตามซอกนิ้วเท้า ก่อนที่จะสวมถุงเท้า

สารลดเหงื่อและสารระงับแบคทีเรียในสเปรย์จะช่วยควบคุมไม่ให้เท้าเปียกชื้น และลดการเจริญเติบโตของแบคทีเรียได้ตลอดทั้งวัน ช่วยกู้คืนความมั่นใจให้คุณได้แบบทันใจ

นอกเหนือจากการดูแลเท้าทั้ง 3 วิธีข้างต้นแล้ว อีกหนึ่งสิ่งสำคัญที่ไม่ควรมองข้ามคือการดูแลรองเท้า ควรนำรองเท้าคู่โปรดไปตากแดดจัดๆ เพื่อฆ่าเชื้อโรคบ้าง

สลับสับเปลี่ยนรองเท้า ไม่ใส่คู่เดิมซ้ำกันทุกวัน และหลีกเลี่ยงการสวมรองเท้าขณะที่เท้ายังเปียกชื้น

เพียงปรับเปลี่ยนพฤติกรรมง่ายๆ และนำเคล็ดลับเหล่านี้ไปปรับใช้ ปัญหาเท้าเหม็นที่เคยทำให้คุณหมดความมั่นใจก็จะหายวับไปกับตา พร้อมอวดเท้าสะอาด กลิ่นหอมสดชื่น ย่างก้าวไปที่ไหนก็พกพาความมั่นใจไปได้เกินร้อยแน่นอนครับ

The post 3 เคล็ดลับแก้กลิ่นเท้าเหม็น ให้หอมฟุ้ง มั่นใจเต็มร้อย first appeared on Jones' Salad Thailand.

ปัญหานี้อาจไม่ได้เกิดจากสกินแคร์ไม่ดี แต่อาจเป็นเพราะคุณกำลังใช้ในปริมาณที่ผิดต่างหาก

การทาสกินแคร์น้อยเกินไปก็ทำให้ผิวไม่ได้รับการบำรุงจนเห็นผลช้า ส่วนการประโคมโบกเยอะเกินไปก็ทำให้ผิวอุดตันระคายเคือง แถมยังสิ้นเปลืองเงินในกระเป๋าโดยใช่เหตุ

วันนี้ลุงเลยมัดรวม คู่มือตวงสกินแคร์ ฉบับเข้าใจง่ายที่จะช่วยให้คุณบำรุงผิวได้อย่างมีประสิทธิภาพสูงสุด คุ้มค่าทุกหยด และได้ผลลัพธ์ผิวสวยสุขภาพดีแบบเต็มร้อยมาฝากกัน

ทาแค่ไหนถึงจะพอดี และได้ผลดีที่สุด?

1. โฟมล้างหน้า

ขั้นตอนแรกของการมีผิวใสคือการทำความสะอาดผิวหน้า ปริมาณโฟมล้างหน้าที่เหมาะสมคือ 2 เซนติเมตร (หรือประมาณ 1 ข้อนิ้วมือ) ปริมาณเท่านี้จะช่วยให้เกิดฟองหนานุ่มที่เพียงพอต่อการชะล้างสิ่งสกปรกและน้ำมันส่วนเกินบนใบหน้าได้อย่างหมดจด โดยไม่ทำร้ายเกราะป้องกันผิวและไม่ทำให้ผิวแห้งตึงจนเกินไป

2. โทนเนอร์

เพื่อปรับสภาพผิวหลังล้างหน้าและเตรียมผิวให้พร้อมรับการบำรุงขั้นต่อไป ให้หยดโทนเนอร์ลงบนสำลีจน ชุ่มพอดี 1 แผ่น ไม่ควรประหยัดจนสำลีแห้งเกินไปเพราะแรงเสียดสีจากแผ่นสำลีอาจบาดผิวจนอักเสบ และไม่ควรเทจนเปียกโชกเกินไปเพราะจะทำให้สิ้นเปลืองโดยเปล่าประโยชน์

3. เซรั่ม

เซรั่มเป็นสกินแคร์ที่มีโมเลกุลขนาดเล็กและมีความเข้มข้นของสารบำรุงสูงมาก ดังนั้นใช้เพียงแค่ 1-2 ปั๊ม (หรือขนาดประมาณเมล็ดถั่วแดง) ก็เพียงพอที่จะเกลี่ยได้ทั่วทั้งใบหน้าและลำคอแล้ว การทามากกว่านี้ไม่ได้ช่วยให้เห็นผลเร็วขึ้น แต่จะทำให้ผิวเหนียวเหนอะหนะและระคายเคืองได้ง่ายขึ้น

4. อายครีม

ผิวบริเวณรอบดวงตาบอบบางและเกิดริ้วรอยได้ง่ายที่สุด แต่ในขณะเดียวกันก็เกิดการอุดตันเป็นตุ่มไขมัน (Milia) ได้ง่ายเช่นกัน ปริมาณอายครีมที่เหมาะสมจึงเท่ากับ 1 เมล็ดถั่วลันเตา เท่านั้น โดยใช้นิ้วนางแตะเนื้อครีมแล้วค่อยๆ กดเบาๆ รอบดวงตาทั้งสองข้างอย่างอ่อนโยน

5. มอยเจอร์ไรเซอร์

ขั้นตอนสำคัญในการล็อกความชุ่มชื้นและสร้างเกราะป้องกันผิว แนะนำให้กะปริมาณเท่ากับ เหรียญห้าบาท แล้วแบ่งแต้มทาทั้งสองข้างแก้ม หน้าผาก และคาง ปริมาณเท่านี้จะช่วยเติมน้ำให้ผิวอิ่มฟูได้ตลอดวันโดยไม่ทำให้ผิวดูเหนอะหนะจนแต่งหน้าต่อไม่ได้

6. ครีมกันแดด

ไอเทมสำคัญที่สุดที่ห้ามประหยัดเด็ดขาด! เพราะหากทากันแดดน้อยเกินไป ค่า SPF จะลดลงจนไม่สามารถปกป้องผิวจากแสงแดดได้ โดยแบ่งปริมาณตามเนื้อสัมผัสดังนี้

• ครีมกันแดดแบบเนื้อครีม: บีบยาว 2 ข้อนิ้วมือ
• ครีมกันแดดแบบเนื้อเหลว/น้ำนม: กะปริมาณเท่ากับ เหรียญสิบบาท

บำรุงผิว “กลางวัน vs กลางคืน” ดูแลอย่างไรให้ตรงจุด

นอกเหนือจากปริมาณที่ถูกต้องแล้ว การปรับรูทีนให้สอดคล้องกับช่วงเวลาก็ช่วยให้ผิวได้รับการดูแลอย่างตรงจุดมากยิ่งขึ้น

เคล็ดลับสำหรับ “ตอนกลางวัน”

• เน้นทาให้พอดี ไม่หลายชั้นเกินไป: หลีกเลี่ยงการลงสกินแคร์ที่มีเนื้อสัมผัสหนักๆ ซ้อนกันหลายชั้น เพราะเหงื่อและสภาพอากาศร้อนชื้นอาจทำให้หน้าเยิ้ม สกินแคร์เยิ้ม และเครื่องสำอางหลุดลอกระหว่างวันได้
• เน้นปกป้องและต้านอนุมูลอิสระ: ควรทาครีมกันแดดเป็นประจำทุกวัน ควบคู่กับการใช้สกินแคร์ในกลุ่ม Antioxidant (เช่น Vitamin C) เพื่อช่วยปกป้องผิวจากรังสี UV และต้านมลภาวะภายนอก

เคล็ดลับสำหรับ “ตอนกลางคืน” (Night Routine)

• เน้นล้างหน้าให้สะอาดหมดจด: หลังจากเผชิญฝุ่นควันและเครื่องสำอางมาทั้งวัน ควรดับเบิ้ลคลีนซิ่งเพื่อล้างสิ่งสกปรกอุดตันออกให้หมดจด
• เน้นบำรุงและเติมความชุ่มชื้นอย่างล้ำลึก: การนอนในห้องแอร์ตลอดทั้งคืนสามารถดูดความชื้นออกจากผิวจนแห้งกร้านได้ ดังนั้นช่วงกลางคืนจึงควรเน้นการบำรุงผิวให้ชุ่มชื้นเต็มที่ เพื่อให้ผิวได้ฟื้นฟูตัวเองขณะหลับได้อย่างมีประสิทธิภาพ

การมีผิวสวยสุขภาพดีไม่ได้ขึ้นอยู่กับราคาของสกินแคร์หรือการประโคมทาทุกอย่างลงบนใบหน้า แต่เริ่มต้นจากการใส่ใจในรายละเอียดเล็กๆ อย่างการใช้ปริมาณที่พอดี และการบำรุงที่เหมาะสมในแต่ละช่วงเวลา

ลองนำคู่มือตวงสกินแคร์นี้ไปปรับใช้ในรูทีนประจำวันของคุณดูนะครับ รับรองว่านอกจากผิวจะสวยใส แข็งแรงขึ้นอย่างเห็นได้ชัดแล้ว ยังช่วยเซฟเงินในกระเป๋าให้ใช้สกินแคร์ได้อย่างคุ้มค่าที่สุดในทุกๆ วันอีกด้วย

The post ทาสกินแคร์แค่ไหนดี ไกด์ไลน์ตวงครีมให้ผิวสวยเป๊ะ ไม่เยิ้ม ไม่เปลืองเงิน first appeared on Jones' Salad Thailand.

หลายคนมักโยนความผิดให้กับการทำงานหนัก หรือภาวะออฟฟิศซินโดรม แต่ความจริงแล้ว ตัวการร้ายที่แท้จริงอาจอยู่ใกล้ตัวกว่าที่คิด… นั่นก็คือที่นอนที่เราล้มตัวลงนอนในทุกๆ คืนนั่นเอง

การนอนหลับคือช่วงเวลาที่ร่างกายควรได้รับการพักผ่อนและฟื้นฟูอย่างเต็มที่ แต่หากที่นอนของคุณไม่มีคุณภาพ หรือไม่เหมาะกับสรีระ จากช่วงเวลาแห่งความสุขอาจกลายเป็นช่วงเวลาที่ทำร้ายร่างกายแบบเรื้อรัง

วันนี้ลุงจะพาทุกคนไปเจาะลึกกันครับว่า ที่นอนแต่ละแบบส่งผลต่อร่างกายของเราอย่างไร และแบบไหนที่ควรเลี่ยงด่วน

เตียงแบบไหนที่นอนแล้วเสี่ยง “ปวดเรื้อรัง”

สรีระของคนเรามีความโค้งเว้าตามธรรมชาติ โดยเฉพาะแนวกระดูกสันหลัง การเลือกที่นอนที่ไม่สามารถรองรับความโค้งเว้านี้ได้อย่างเหมาะสม จะนำมาซึ่งอาการบาดเจ็บและอาการปวดเมื่อยต่างๆ ดังนี้ครับ

1. เตียงนุ่มเกินไป

หลายคนชอบที่นอนนุ่มๆ เพราะรู้สึกเหมือนได้นอนซุกตัวอยู่บนก้อนเมฆ แต่รู้หรือไม่ว่าที่นอนที่นุ่มเกินไปนั้นอันตรายต่อกระดูกสันหลังอย่างยิ่ง

• ตัวจมกระดูกสันหลังโค้ง: เมื่อที่นอนนุ่มเกินไป ส่วนที่หนาแน่นและมีน้ำหนักมากที่สุดของร่างกายอย่างสะโพกและแผ่นหลังจะจมลงไปลึกกว่าส่วนอื่น ทำให้กระดูกสันหลังเสียแนวตรงธรรมชาติและโค้งงอ
• ยิ่งตัวหนักยิ่งกดทับ: สำหรับคนที่มีน้ำหนักตัวมาก แรงกดทับจะยิ่งทวีคูณ ส่งผลให้กล้ามเนื้อหลังต้องทำงานหนักตลอดทั้งคืนเพื่อพยุงกระดูกสันหลังไว้ ผลลัพธ์คืออาการปวดหลังเรื้อรังเมื่อตื่นนอน

2. เตียงแข็งเกินไป หรือการนอนพื้น

ในทางกลับกัน ความเชื่อที่ว่า “นอนเตียงแข็งๆ หรือนอนพื้นแล้วดีต่อหลัง” ก็ไม่ได้ถูกต้องเสมอไปครับ\n

• ไม่รองรับความโค้งของร่างกาย: ร่างกายมนุษย์ไม่ได้แบนราบ ที่นอนที่แข็งทื่อจะไม่มีความยืดหยุ่นพอที่จะโอบรับส่วนเว้าส่วนโค้งบริเวณเอวและหลังส่วนล่าง ทำให้เกิดช่องว่างและไม่มีการซัพพอร์ตสรีระ
• แรงกดทับเฉพาะจุด: น้ำหนักตัวทั้งหมดจะถูกกดลงไปที่จุดสัมผัสหลักๆ เท่านั้น ซึ่งก็คือบริเวณบ่า และสะโพก ส่งผลให้ระบบไหลเวียนโลหิตติดขัด และเกิดอาการปวดระบมตามข้อต่อเหล่านี้ตามมา

3. นอนบนโซฟา

การเผลอหลับบนโซฟาตัวโปรดอาจจะดูสบายในตอนแรก แต่ยาวไปไม่ดีแน่ครับ

• ขนาดและสัดส่วนไม่พอดี: โซฟาถูกออกแบบมาเพื่อการนั่ง ไม่ใช่การนอนยาวๆ พื้นที่ที่แคบเกินไปทำให้เราไม่สามารถพลิกตัวได้อย่างเป็นธรรมชาติ และต้องนอนในท่าที่ผิดสุขลักษณะ
• ผลลัพธ์: ทำให้นอนผิดท่า กล้ามเนื้อเกร็งตัวตลอดคืน ส่งผลให้ปวดเมื่อยตามตัว และหลับไม่สนิท ตื่นมาแล้วรู้สึกไม่สบายตัวอย่างแรง

4. นอนนอกบ้าน

อันนี้อาจจะหลุดโฟกัสเรื่องสรีระไปนิด แต่น่าเห็นใจไม่แพ้กันครับ สำหรับใครที่ทำความผิดมาแล้วโดนเนรเทศออกมานอนนอกบ้าน

• นอกจากจะต้องเผชิญกับอาการปวดเมื่อยแล้ว คุณอาจจะโดนยุงกัดจนไม่ได้นอนอีกด้วย
• แต่ข้อดีเพียงหนึ่งเดียวของการนอนนอกบ้านคือ… คุณจะมีเวลาเหลือเฟือในความมืดเพื่อคิดทบทวนว่าตัวเอง ทำอะไรผิดมา ถึงต้องมาลงเอยในสภาพนี้ครับ! (หยอกๆ นะครับ)

เคล็ดลับการจัดระเบียบท่านอนเพื่อสุขภาพที่ดีขึ้น

หากคุณยังไม่พร้อมที่จะเปลี่ยนที่นอนใหม่ในตอนนี้ หรือกำลังมองหาวิธีการปรับปรุงคุณภาพการนอนให้ดียิ่งขึ้น ลองทำตามคำแนะนำเหล่านี้ดูครับ

เลือกที่นอนที่พอดี

ที่นอนที่ดีที่สุดคือกึ่งนุ่มกึ่งแข็ง (Medium-Firm) ที่สามารถรองรับสรีระได้ดี ไม่ยุบตัวจนเป็นแอ่ง และไม่แข็งจนเจ็บกระดูก

ใช้หมอนช่วยพยุง (สรีระศาสตร์แบบง่ายๆ)

สำหรับคนชอบนอนหงาย: ลองหาหมอนใบเล็กๆ มาหนุนรองไว้ใต้เข่า เพื่อช่วยลดความตึงของกระดูกสันหลังส่วนล่าง และทำให้แผ่นหลังแนบไปกับที่นอนได้อย่างเป็นธรรมชาติมากขึ้น

สำหรับคนชอบนอนตะแคง: แนะนำให้หาหมอนข้างใบย่อมๆ มาสอดไว้ระหว่างหัวเข่าทั้งสองข้าง เพื่อป้องกันไม่ให้กระดูกเชิงกรานและบิดตัวผิดรูป

การลงทุนกับที่นอนที่มีคุณภาพและเหมาะกับสรีระ ไม่ใช่เรื่องฟุ่มเฟือยเลยครับ เพราะเราใช้เวลาถึง 1 ใน 3 ของแต่ละวันไปกับการนอน

การดูแลรักษาแนวกระดูกสันหลังให้ถูกต้องขณะหลับ จะช่วยลดอาการปวดเมื่อยเรื้อรัง เพิ่มคุณภาพการนอนหลับ และทำให้คุณตื่นมาพร้อมพลังงานเต็มเปี่ยมในทุกๆ เช้า

คืนนี้ลองสังเกตที่นอนของตัวเองดูนะครับว่ายังซัพพอร์ตหลังของคุณดีอยู่หรือเปล่า

The post เตียงแบบไหนที่กำลังทำร้ายกระดูกสันหลังคุณโดยไม่รู้ตัว first appeared on Jones' Salad Thailand.